Już niedługo

nowy rozdział :3

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Żyletka? Nie, dziękuję.

Obraz
Kochani. W poprzednim rozdziale, wprowadziłam motyw żyletki. Chciałabym zaznaczyć, że osobiście nie jestem za cięciem się i tego nie propaguję. W mojej opinii, jest to bezsensowne okaleczanie się, które robi nam niepotrzebne ślady na skórze. Popłynie krew i co? Problem zniknie? Zmniejszy to fizyczne cierpienie? Nie. Tylko je pogłębi. Jeszcze nie wiem gdzie żyletka Gwen wyląduje, ale wiedzcie że nie jestem za tymi metodami.
Czytaj więcej

★ Rozdział 12 ★

Obraz
Wreszcie nastał ten dzień. Spoglądałam w lustro z lekkim uśmiechem, patrząc na swoje kasztanowe włosy. Mój stary kolor. Lada moment, przyjdą dziewczyny, aby mnie uszykować. I oto jak na zawołanie, do pokoju wpadły dwie najważniejsze osoby, w moim życiu. Moja siostra i Harry. Vanessa zgromiła Harrego wzrokiem. - Już się napatrzyłeś? Może i ja, nie będę miała okazji, ale ty na pewno masz całe życie, by się na nią gapić. Harry spojrzał na nią wymownie, po czym poszedł. Zaśmiałam się pod nosem. - Nigdy mu nie odpuścisz, co? - Nie. - założyła ręce na biodra. - Madeleine się spóźni. Będzie dopiero na ślubie. ★  ★  ★ Po trzech godzinach męki, siedziałam na fotelu z wałkami na głowie i lekkim makijażem. - Długo jeszcze? - jęknełam, niczym małe dziecko. - Jak będziesz marudzić, owszem. - moja siostra była nie ugięta. Już do końca całego tego zamieszania, się nie odzywałam. No prawie... Bo pękł, szew od sukienki. Na tyłku. Nie mamy, żadnej dodatkowej sukienki, pra...
Czytaj więcej

Rozdział 21 (Ostatni)

Obraz
Gwen - Oj Gwen, Gwen. A może raczej powinienem nazywać cie Rebeca? - w oczach mojego brata, można było dostrzec błysk szaleństwa. - W każdym razie ładnie wyglądasz. - zaśmiał się dziko. Miałam na sobie strzępy ubrań po pobiciu i... - Pięć minut. - jego głos wyrwał mnie od natłoku koszmarnych wspomnień. Kto by pomyślał, że tak to się skończy... Ja nie... Miałam tyle planów, pragnień... Chciałam normalnie żyć. Z moim mężem i córką... Co chwilę traciłam przytomność. Nim się spostrzegłam dobiegły mnie przytłumione dźwięki. Odgłos kroków odbijał się od ścian.  Czy byłam przerażona? Nie. Już nie... Na początku buntowałam się na taki obrót spraw, jednak gdy bardziej pomyśleć, to mogę powiedzieć, że jestem spełniona. Harry... Liliana... Jak ja ich kocham... Co prawda coś stracę, ale oni nie i to się liczy... Stracę życie za... Tony Dokonało się. Zabiłem ją. Krew spływała z dziury na jej czole. Jednak to zwycięstwo było zbyt łatwe, o czym się przekonałem parę...
Czytaj więcej