Już niedługo

nowy rozdział :3

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Prolog

Obraz
Właśnie usypiałam Lilianę kiedy otworzyły się z hukiem drzwi. - Lisa? - spytał Harry szeptem. Stał w przedpokoju po jego ramieniu spływała strużka krwi. Widząc to odłożyłam pospiesznie moją córeczkę do łożeczka. - O Boże. Harry!!! Co ci się stało? Jednak mój przyjaciel był za bardzo otępiały żeby odpowiedzieć. Tak więc posadziłam do na kanapie i poleciałam migiem po apteczkę. Zaczęłam tamować mu krew pospiesznymi ruchami i gdy mi się wreszcie udało zatrzymać krwawienie owinęłam mu rękę bandażem. Po chwili zaczął się osuwać na podłogę. Złapałam go szybko i wykręciłam alarmowy. Zaczęłam go cuciś wolną ręką ale nic to nie pomogło. Zaczęłam płakać.  I gdy już straciłam nadzieje otworzył na chwilę oczy i wyszeptał: Wrobili mnie.
Czytaj więcej

★ Rozdział 12 ★

Obraz
Wreszcie nastał ten dzień. Spoglądałam w lustro z lekkim uśmiechem, patrząc na swoje kasztanowe włosy. Mój stary kolor. Lada moment, przyjdą dziewczyny, aby mnie uszykować. I oto jak na zawołanie, do pokoju wpadły dwie najważniejsze osoby, w moim życiu. Moja siostra i Harry. Vanessa zgromiła Harrego wzrokiem. - Już się napatrzyłeś? Może i ja, nie będę miała okazji, ale ty na pewno masz całe życie, by się na nią gapić. Harry spojrzał na nią wymownie, po czym poszedł. Zaśmiałam się pod nosem. - Nigdy mu nie odpuścisz, co? - Nie. - założyła ręce na biodra. - Madeleine się spóźni. Będzie dopiero na ślubie. ★  ★  ★ Po trzech godzinach męki, siedziałam na fotelu z wałkami na głowie i lekkim makijażem. - Długo jeszcze? - jęknełam, niczym małe dziecko. - Jak będziesz marudzić, owszem. - moja siostra była nie ugięta. Już do końca całego tego zamieszania, się nie odzywałam. No prawie... Bo pękł, szew od sukienki. Na tyłku. Nie mamy, żadnej dodatkowej sukienki, pra...
Czytaj więcej

Rozdział 21 (Ostatni)

Obraz
Gwen - Oj Gwen, Gwen. A może raczej powinienem nazywać cie Rebeca? - w oczach mojego brata, można było dostrzec błysk szaleństwa. - W każdym razie ładnie wyglądasz. - zaśmiał się dziko. Miałam na sobie strzępy ubrań po pobiciu i... - Pięć minut. - jego głos wyrwał mnie od natłoku koszmarnych wspomnień. Kto by pomyślał, że tak to się skończy... Ja nie... Miałam tyle planów, pragnień... Chciałam normalnie żyć. Z moim mężem i córką... Co chwilę traciłam przytomność. Nim się spostrzegłam dobiegły mnie przytłumione dźwięki. Odgłos kroków odbijał się od ścian.  Czy byłam przerażona? Nie. Już nie... Na początku buntowałam się na taki obrót spraw, jednak gdy bardziej pomyśleć, to mogę powiedzieć, że jestem spełniona. Harry... Liliana... Jak ja ich kocham... Co prawda coś stracę, ale oni nie i to się liczy... Stracę życie za... Tony Dokonało się. Zabiłem ją. Krew spływała z dziury na jej czole. Jednak to zwycięstwo było zbyt łatwe, o czym się przekonałem parę...
Czytaj więcej